مقدمه

 بیماریهای شغلی ناشی از عوامل زیان آور شغلی بسته به ماهیت مشاغل ، الگوی کار ، میزان مراقبتها و محافظتهای بهداشتی و میزان عوامل زیان اور و سایر فاکتورها از نظر شیوع و بروز متفاوت هستند .در این میان افت شنوایی ناشی از صدا یکی از شایعترین ناراحتیهای شغلی است شاید به این دلیل که صدا  یکی از رایجترین عوامل مخاطره آمیز شغلی است که در گستره وسیعی از صنایع یافت میشود بر خلاف عارضه شغلی ضربه حاد صوتی ، این عارضه نوعی افت شنوایی است که به تدریج و با گذشت زمان در نتیجه مواجهه تراز بالای صدای یکنواخت یا متناوب ایجاد می گردد از جمله ویژگیهای افت شنوایی شغلی ناشی از صدا این است که این عارضه همیشه از نوع حسی عصبی بوده و در نتیجه متاثر شدن سلولهای مویی در گوش درونی ایجاد می شود.از آنجا که اکثر مواجهه های شغلی با صدا از توع متقارن است ، افت شنوایی ناشی از آن نوعا دو طرفه است.بیشترین  میزان افت شنوایی ناشی از مواجهه طولانی مدت باصدا اغلب در طول 10 تا 15 سال اول مواجهه بوده وبا افزایش آستانه شنوایی این میزان کاهش می یابد .میزان صدای محیط کار با توجه به استانداردهای مطرح شده در روند کاهش آستانه شنوایی اهمیت بسزایی داردو نیز علاوه بر پایش زیستی و بررسی نتایج تست ادیولوژی ( شنوایی شناسی ) ، ارزیابی تراز فشار صدا در محیط کار افراد مخصوصا در فرکانسهای مختلف می تواند در تفسیر داده های به دست آمده از بررسیها و اندازه گیریهای انجام شده و نتیجه گیری از آن کمک کند به عبارت بهتر پایش محیطی و پایش زیستی در کنار هم بعنوان مکمل و موید هم هستند.


مواد و روشها

هدف از این مطالعه بررسی میزان سروصدا در محیط کار و تعیین اثر سروصدا در سه محدوده کمتر از حد استاندارد (76-80  db  ) کمتر و نزدیک به حد استاندارد( 81-85db ) و بیشتر و نزدیک به حد استاندارد (86-90db ) بر روی شنوایی کارگران در مدت یک سال می باشد.در کل بررسی به شکل پایش محیطی و پایش زیستی صورت پذیرفت در روش محیطی نتایج اندازه گیری سروصدا توسط شرکتهای مجاز بهداشت حرفه ای در صنایع مختلف شهر صنعتی کاوه که بصورت گزارش اندازه گیری سروصدا به مرکز بهداشت ساوه ارسال شده بود مورد ارزیابی قرا رگرفت . در مرحله نخست شرکتهایی که میزان صدای یکنواخت آنها در سه محدوده انتخابی ما (76-80 db ، 81-85db ، 86-90db ) قرار داشت جدا شدند. در مرحله دوم شرکتهایی که در دو سال 82 و 83 توسط یک شرکت مشترک پایش شده بودند، انتخاب شدند که البته تغییرات صدای این صنایع صفر بوده است در مرحله سوم در این صنایع در هر کدام از سه رنج مورد نظر کارگرانیکه ایرانی بوده و در سالهای 82 و 83  هشت ساعت با صدای مورد نظر مواجهه داشتند و نیز بطور مستمر از وسایل حفاظت فردی مناسب استفاده نمی کردند، با سابقه کمتر از 10 سال انتخاب شدند. در مرحله چهارم پرونده بهداشتی کارگران مورد ارزیابی قرار گرفت و نتیجه ادیوگرام هر دوسال که توسط یک ادیولوژیست ارزیابی شده بود در جداولی که از قبل طراحی شده بود ، ثبت شد.در مرحله پنجم با کمک نرم افزار spss و excel NIHL  مربوط به گوش راست و چپ و NIHL کلی در هر دو سال محاسبه گردید .در مرحله بعدی اختلاف NIHL سالهای 82 و83 محاسبه شد و در نهایت میانگین اختلاف NIHL سال 82 و83  در هر سه گروه محاسبه و مقایسه گردید.

مشاهدات

بررسیهای انجام شده نشان داد که با توجه به ثبات میزان صدای محیط کار ، متوسط تغییرات یکساله NIHL بین کارگران گروه اول که با میزان صدای 76-80 دسی بل مواجهه داشتند برابر 0.72 + db گروه دوم که با میزان صدای 81-85 db مواجهه داشتند ، برابر1.65+ db و گروه سوم که با میزان صدای 86-90 db مواجهه داشتند ، برابر با 2.002+ db  می باشد.

نتایج :

نتایج بدست آمده نشان می دهد که در طول مدت یکسال میزان NIHL در بین کارگران در صورتیکه از وسایل حفاظت شنوایی مناسب استفاده نکنند حتی اگر در مواجهه با صدای کمتر از حد مجاز ( 79-80 db  ) قرار داشته باشند ، افزایش خواهد داشت که این میزان افزایش با توجه به بالا رفتن سطح سروصدا ی محیط کار روند صعودی دارد.

 

۱۳٩٠/٢/۱٥ساعت ٩:٤٩ ‎ب.ظ توسط حمیدرضا نظرات ()
تگ ها: