NIOSH توصیه می کند کارگرانیکه با دوده تماس دارند، باید طبق موارد زیر کنترل شوند . این استاندارد به منظور حفظ سلامتی و ایمنی کارگران در مواجهۀ بیشتر از 10 ساعت کاری یا 40 ساعت کار هفتگی، تدوین شده است.

توجه به تمام بندهای استاندارد، از شدت اثرات منفی دوده بر سلامتی و ایمنی کارگران می کاهد.

این استاندارد با روشهای معتبر و در دسترس در صنعت و آژانسهای دولتی، قابل اندازه گیری است.

کارفرمایان می بایست حدود مجاز مواجهه را ملاحظه نمایند و تلاش کنند تا حدامکان میزان تماس کاهش یابد.


چنانچه لازم باشد معیارها و استانداردها باید تجدید نظر و اصلاح گردد.

دوده به مواد مرکبی گفته می شود که در آنها بیشتر از %85 عنصر کربن به شکل ذرات کلوئیدی تقریبا" کروی وجود دارد و از بهم پیوستن ذرات کلوئیدی ناشی از احتراق ناقص یا تجزیه حراراتی هیدروکربنها، بدست آمده باشد.

 

- بخش اول : هوای محیط کار

الف ) غلظت : تماس شغلی با دوده باید چنان کنترل شود که کارگران با دوده در غلظت های بالاتر از 5/3 میلی گرم در متر مکعب هوا ( mg / cum 5/3 ) ،و با هیدروکربنهای حلقوی آروماتیک بالاتر از 1/0میلی گرم در متر مکعب هوا ( mg / cum 1/0 ) در طول 10 ساعت شیفت کاری یا 40 ساعت کار هفتگی ، مواجهه نداشته باشند.

ب ) نمونه برداری و تجزیه : نمونه های هوا باید با روشهایی که از دقت، صحت و حساسیت بالایی برخوردار باشند، صورت گیرد.

- بخش دوم : پزشکی

مراقبتهای پزشکی برای کلیه کارگرانی که با دوده تماس دارند، به طور مختصر در زیر شرح داده شده است.

الف ) انجام آزمایشات اولیه که حداقل شامل موارد زیر باشد :

1 ) شناسایی بی نظمی های موجود در سیستم تنفسی ، قلب و پوست برای تعیین تماسهای اولیۀ شغلی .

2 ) معاینات پزشکی با توجه ویژه به راههای فوقانی و تحتانی دستگاه تنفسی،قلب، پوست و غشامخاطی حفرۀدهانی قبل از ایجاد ضایعات توموری و توجه ویژه به معاینات دهان و پوست صورت گیرد.

 

 

3) آزمایشات کلینیکی ویژه شامل : رادیوگرافی خلفی- قدامی و نیمرخ قفسه سینه، آزمایشات عملکرد ریوی مثل ظرفیت ویژۀ حیاتی و حجم مخصوص تنفسی در یک ثانیه، نوار قلب و آزمایش خلط سینه.

4 ) ارزیابی توانایی کارگران برای استفاده از ماسک های تحت فشار مثبت و منفی.

ب )آزمایشات دوره ای باید حداقل سالی یک بار انجام شود.

آزمایشات رادیولوژی باید برای کارگرانیکه با دودۀ محتوی بیش از % 1/0 هیدروکربن حلقوی تماس دارند، سالی یکبار و برای کارگرانیکه با دودۀ محتوی کمتر از % 1/0 هیدروکربن حلقوی تماس دارند 3 سال یکبار تکرار شود.

 

آزمایشات کارگران شامل موارد زیرهستند :

1)     آزمایشات قبل از استخدام و دوره ای

2)     معاینات پزشکی و آزمایشات کلینیکی

3)     آزمایشات اختصاصی به منظور تعیین مراقبتهای پزشکی لازم.

پرونده پزشکی برای کلیه کارگرانیکه با دوده تماس دارند لازم است تهیه و بایگانی شود. این سوابق باید حداقل تا 30 سال بعد از اتمام تماس شغلی بایگانی شوند.

- بخش سوم : برچسب گذاری و اطلاعیه :

تولیدکنندگان باید برچسبها و علائم هشدار دهنده را به دو زبان انگلیسی و زبان مربوط به کاربران، تهیه کنند.

کارگرانیکه بی سواد هستند باید دستورالعمل نوشته شده روی برچسبها و علائم هشدار دهنده را آموزش ببینند.

الف ) برچسب گذاری : ظروف محتوی دوده باید دارای برچسبهایی باشند که اطلاعات مربوطه به : علامت تجاری، عناصر تشکیل دهنده و اثر بر سلامتی انسان را شامل باشند. اطلاعات مربوطه باید به صورت زیر دسته بندی شوند:

دوده ممکن است سبب تحریکات پوستی  و تنفسی شود:

-         در موقع استفاده تهویه کافی باشد.

-         گرد و غبار دوده تنفس نشود.

-         از تماس با چشم ها و پوست جلوگیری شود.

-         سوزش و تحریکات پوستی را به سرپرست خود اطلاع دهید.

-         ازمواد قابل اشتعال و اکسیدکننده ها و مواد قابل احتراق دورنگه داشته شود.

 

اگر غلظت هیدروکربنهای حلقوی آروماتیک از % 1/0بیشتر شود، باید روی بر چسب نوشته شود: مشکوک به سرطانزایی

ب ) اطلاعیه : اطلاعیه های هشدار دهنده باید در محلهای قابل دید مثل درهای ورودی به بخشهایی که دوده تولید، ذخیره و نگهداری می شود، نصب گردد.

وقتی غلظت هیدروکربنهای حلقوی آروماتیک از % 1/0 بیشتر شود، باید از ماسک های تنفسی استفاده شود.

 

بخش چهارم : لباس و وسایل حفاظت فردی

کارفرمایان می بایست کنترلهای مهندسی را به منظور حفظ غلظت دوده و هیدروکربنهای حلقوی آروماتیک در حد استاندارد، بکار برند.

الف ) وسایل حفاظت تنفسی : 1- متناسب با حد مجاز تماس شغلی استفاده از ماسک در زمان نصب یا امتحان کنترلهای مهندسی مورد نیاز، تعمیرات غیرمعمول و زمانهای اضطراری، ضروری است.

2- زمان استفاده از ماسک بر اساس نیازهای زیر انتخاب می شود :

- ماسکها براساس جدول (1-1) که توسط NIOSH یا MSHA ( سازمان ایمنی و بهداشت معادن ) تهیه شده است، انتخاب شوند.

- کارفرمایان باید برنامه های آموزشی حفاظت تنفسی را اجرا نمایند و مطمئن شوند که کارگران از این وسایل استفاده می کنند.

- ماسکهای مخصوص برای غلظت های بالای دوده استفاده می شوند.

- کارفرمایان می بایست مطمئن شوند که ماسکها به طور کافی تمیز، نگهداری و در شرایط مناسب انبار می شوند، و کارگران دستورالعملها و آموزشهای لازم در رابطه با استفادۀ مناسب، جاگذاری و تست اختصاصی نشتی رسپیراتور را دیده باشند.

- ماسکها باید براحتی قابل دسترسی بوده و کارگران از محل و موقعیت آنها مطلع باشند.

ب ) لباس حفاظتی :

کارفرمایان می بایست برای کارگرانی که با دوده سرو کاردارند، لباسهایی تهیه کنند که به طور اختصاصی تمام بدن را بپوشاند. به طوریکه سر آستین آن در قسمت مچ دست و مچ پا کشی باشد. و از دستکش ها و کفش هایی استفاده کنند

 

 

که در مقابل دوده نفوذ ناپذیر باشند. تا از این طریق تماس پوستی با دوده به حداقل برسد. لباسها بعد از استفاده، در رختکن

ویژه بیرون آورده شده و لباسهای آلوده، تمیز و شستشو شده و سپس در رختکن ویژه نگهداری شوند.

عینک ایمنی مواد شیمیایی برای محافظت چشم ها در مقابل تحریک و سوزش، در طول مدت تماس باید استفاده شود.

جدول ( 1- 1 )

راهنمای انتخاب ماسک

غلظت دوده

نوع ماسک

حجم قابل استخراج سیکلوهگزان کمتر یا معادل با                 mg / m3 1/0و غلظت دوده :

کمتر یا معادل mg / m3 18

  ربع ماسک یا ماسک یکسره

 

کمتر یا معادل mg / m3 35

 

(1)نیم ماسک

(2)رسپیراتور تأمین کنندۀ هوا با نیم ماسک پوشانندۀ صورت

کمتر یا معادل mg / m3 180

(1) رسپیراتور پوشانندۀ تمام صورت

(2) رسپیراتور تأمین کنندۀ هوا با ماسک تمام صورت

 

بیشتر از mg / m3 180 یا غلظتهای نامعلوم

 

 

 (1)دستگاه تنفسی خود تأمین با ماسک تمام صورت یا فشار مثبت

(2) نوع C شامل: رسپیراتورتأمین کنندۀ هوا با ماسک تمام صورت و ماسک خود تأمین

حجم قابل استخراج سیکلوهگزان بیشتر از mg / m3 1/0 بدون دوده             

(1)دستگاه تنفسی خود تأمین با ماسک تمام صورت

(2) نوع C شامل: رسپیراتورتأمین کنندۀ هوا با ماسک تمام صورت و ماسک خود تأمین

 

 

 

بخش پنجم : آگاهی کارگران از خطرات دوده :

کارگرانی که با دوده تماس دارند، باید آموزش دیده و نشانه های مربوط به تماس با دوده را بدانند. باید به کارگران آموزش داده شود که تماس با دوده ممکن است سبب آسیب های موقت یا دائمی ریه ها و سوزش و تحریک پوست گردد و در مورد هیدروکربنهای حلقوی آروماتیک خطرسرطانزایی وجود دارد.کارفرمایان باید مطمئن شوند که هر کارگری از روشهای صحیح تولید، جابجایی و استفاده از دوده، آگاهی دارد. این اطلاعات باید در بدو استخدام به کارگران داده شود و حداقل سالیانه تکرار گردد.

آموزشها باید توسط اشخاص با صلاحیت و تجربه دار صورت گیرد و کارگران از خطرات شغلی ، نگهداری مناسب و روشهای نظافت و استفاده مناسب از ماسک آگاهی یابند. اطلاعات ایمنی مواد شیمیایی ( ( MSDS در محلهایی که کارگران با دوده تماس دارند باید نصب گردد.

بخش ششم : روشهای کار:

الف )کنترل ذرات معلق دوده :

 هنگامی که لازم است غلظت ذرات معلق دوده و هیدروکربنهای حلقوی آروماتیک به زیرحداستاندارد تعریف شده برسد، باید از کنترلهای مهندسی نظیر: تهویه عمومی و محصورسازی استفاده کرد. سیستمهای تهویه باید طوری طراحی شوند که از تجمع یا انتشار دوده یا هیدروکربنهای حلقوی آروماتیک در محل کار جلوگیری کنند و به طور مؤثری آنها را از ناحیه تنفسی کارگر دور نمایند. این سیستمها باید به طور منظم و سالیانه بررسی و تمیز شوند.

ب ) جابجایی و انبارسازی:

از تماس مستقیم با دوده باید اجتناب شود. دوده باید در ظروف غیرقابل نشت و دور از شعله های باز و اکسیدکننده ها ذخیره و انبار شود. در قسمتهایی که دوده به صورت باز و بدون حفاظ جابجا و ذخیره می شود، از شعله های روباز استفاده نشود.

بخش هفتم : دستورالعمل های بهداشتی :

الف )خوردن، آماده سازی ، ذخیره یا توزیع غذا در کلیه بخشهایی که با دوده سر و کار دارند باید ممنوع شود.

ب ) در تمام بخشهایی که تماس شغلی با دوده وجود دارد، سیگار کشیدن باید ممنوع شود.

 

 

پ ) کارگرانیکه با دوده سر و کار دارند، باید دستهایشان را با آب و صابون قبل از دستشویی رفتن ، خوردن ، آشامیدن و یا سیگار کشیدن، بشویند و در انتهای شیفت کاری، قبل از ترک محل کار حمام کنند.

ت ) کارفرمایان باید رختکن های اختصاصی با تسهیلات بهداشتی و حمام تهیه کرده و محلی جداگانه برای وسایل حفاظت فردی در نظر گیرند. این محل ها نباید با دوده در تماس باشند.

بخش هشتم : کنترل و بازنگری

الف ) ممیزی بهداشت صنعتی :

  هرکارخانه ای که با دوده تماس شغلی دارد باید با ممیزی بهداشت صنعتی مشخص شود. ممیزی باید حداقل سالی یکبار تکرار شود تا تغییرات افزایش غلظت ذرات معلق دوده و هیدروکربنهای حلقوی آروماتیک در نمونه های حجمی تعیین گردند.

گزارشات این ممیزی باید نشان دهد که غلظت دوده یا هیدروکربنهای حلقوی آروماتیک بیشتر از حد مجاز محیطی نیست و حداقل تا 30 سال این نتیجه ثابت می ماند.

ب )کنترل فردی :

 اگر تماس شغلی با دوده وجود دارد، باید یک برنامۀ کنترلی تماس برای کارگران در معرض، انجام شود.

- هر اپراتور در هر قسمت باید حداقل 6 ماه یکبار نمونه گیری شود.

- نمونه های معرف از نواحی تنفسی کارگران جمع آوری شود.

- در طول شیفت ، باید تعداد نمونۀ کافی گرفته شود.

- اگر مواجهۀ کارگری بیش از حد مجاز بود، به او آگاهی داده شود و سریعا" اندازه گیریهای کنترلی شروع شود.

پ ) بایگانی :

 نتایج کنترلهای محیطی باید حداقل تا 30 سال بایگانی شود. این نتایج باید شامل : تاریخ اندازه گیری، نوع کار، موقعیت کارگر در طول شیفت ، روش نمونه برداری و تجزیه، نوع ماسکهای حفاظتی در زمان نمونه برداری، غلظت متوسط وزنی زمانی ( ( TWA و شناسایی کارگران در معرض خطر باشد. نتایج 30 سال بعد از اتمام تماس شغلی با دوده ، نگهداری شود. نتایج مواجهۀ محیطی باید در پروندۀ پزشکی نیز نگهداری گردد. این نتایج باید در اختیار نمایندۀ پزشکی وزیرکار، وزیر بهداشت آموزش و رفاه، کارگران و کارفرمایان قرار گیرد.

 

۱۳٩٠/٢/۱ساعت ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ توسط حمیدرضا نظرات ()
تگ ها: