• تمرکز ماشین آلات زیاد و پر سروصدا در محیط های محدود.
  • تراکم کارکنان در فضاهای نسبتاً کوچک .
  • افزایش سرسام آور سرعت حرکات ماشین ها و محدودبودن قابلیت عکس العمل به موقع انســان در مقابل آنها (عدم تطابق ماشین با توانائی های انسان و بدون توجه به آنتروپومتری Antropometry یا بررسی شاخصهای انسانی و خصوصیات فیزیکی و اندازه های بدن انسان).
  • افزایش قدرت ماشین آلات و پیچیدگی کار با آنها.
  • تقسیم زیاد کار که باعث می شود هر کارگر ساده بعد از دریافت اندک آموزش، از عهده انجام گوشه کوچکی از کار برآید، بدون آنکه تجربه و احساس کافی از کل کار داشته باشد و این موضوع خود از نظر روانی باعث خستگی زودرس، دلسردی، دلزدگی و کسالت از کار، بی حوصلگی، افزایش اشتباهات حین کار و درنتیجه سبب ایجاد حادثه  می شود.
  • کمبود آموزش و آشنائی در پاره ای موارد در کار با ماشین آلات به ویژه ماشین آلات سنگین.
  • فقدان آگاهی کافی از شرایط سانحه زا و اثرات سوء ناشی از آلودگی ها و شیوه پیشگیری و مقابله با آنها.
  • غیر لازم دانستن صرف هزینه و سرمایه گذاری برای تحقیقات حفاظتی و تنظیم و اجرای برنامه های ایمنی.
  • نبودن هماهنگی و انطباق دانش و توانائی های جسمی و روانی کارکنان با کار مربوطه.

توجه بیش از حد به افزایش سطح تولید به جای توجه به شان و منزلت عامل انسانی

۱۳۸٩/۱٢/٢٧ساعت ٤:٢٢ ‎ب.ظ توسط حمیدرضا نظرات ()
تگ ها: