آلودگی صوتی شایعترین علت کاهش شنوایی عصبی اکتسابی بالغین است . این بیماری هنگامی که به گوش آسیب رسانید دیگر قابل درمان نیست ؛ ولی قابل پیشگیری است .

اصولاً سر و صدای زیاد و آلودگی صوتی نوعی عامل استرس زای بیولوژیک است که نه تنها بر سیستم شنوایی بلکه بر کل بدن انسان اثر می گذارد .
بدین صورت که باعث تحریک سیستم اعصاب مرکزی ، تأثیر بر سیستم غده هیپوفیزوآدرنال ،‌ایجاد اختلالات هورمونی و عدم سلامت می شود و هنگامی که باعث کاهش شنوایی شود ، شخص نمی تواند به راحتی با افراد اجتماع ارتباط برقرار کند و این خود باعث کاهش کیفیت زندگی و سلامت روانی او می شود و باری را بر دوش اجتماع و جامعه می گذارد .
* صوت چگونه بر سیستم شنوایی انسان اثر می گذارد ؟
صوت به ۲ صورت حاد و مزمن باعث صدمه به گوش می شود . نوع حاد مثل ، انفجار ناگهانی ، شلیک گلوله ونارنجک و ترقه و غیره نزدیک گوش که معمولاً یک طرفه است . نوع مزمن بیشتر در افرادی است که بدون آگاهی و استفاده از تمهیدات کافی حفاظتی در کارخانه های پر سر و صدا سال ها کار کرده اند و هنگامی متوجه سنگین شدن گوش شان شده اند ، که آسیب جدی به دستگاه اعصاب شنوایی وارد شده و خیلی دیر شده است .
موج انفجار ناگهانی می تواند منجر به پارگی پرده گوش و حتی گاهی همراه با گسیختگی استخوانچه های گوش میانی شود . خوشبختانه این نوع آسیب گوش میانی ، دستگاه انتقالی گوش را در بر می گیرد . این حالت در اغلب موارد بر خلاف انواع عصبی با عمل جراحی قابل درمان است .
* خصوصیات بالینی بیمار در معرض آلودگی مزمن صوتی چیست ؟
در حقیقت خصوصیات بالینی مشخصی ندارد که بتوان آن را از بقیه بیماریهای گوش که باعث کاهش شنوایی عصبی میشوند جدا کرد و تشخیص آن از راه گرفتن شرح حال و محل کار فرد ومعاینه و آزمایشان شنوایی سنجی مقدور است . گاهی بیمار ممکن است وزوز گوش هم داشته باشد .
* چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا به آثار مخرب آلودگی های صوتی هستند ؟
اصولاً دستگاه شنوایی عصبی بعضی افراد آسیب پذیر از دیگران است ؛ مثلاً در افرادی که موهای بور و چشمان آبی دارند این حساسیت و آسیب پذیری بیشتر از افرادیست که موها و چشمان سیاه دارند و یا به طور کلی دستگاه عصبی شنوایی در سیاه پوستان کم تر از سفید پوستان نسبت به آلودگی صوتی آسیب پذیر است .
بعضی از داروها اثر سمی بر سلول های شنوایی دارند مثل آمینوگلیکوزیدها ( مثل جنتامایسین ) ، یا قرص آسپیرین و یا بعضی از داروهای ادرار آور . افرادی که از این داروها استفاده می کنند در صورتی که در معرض آلودگی شدید قرار گیرند ، اعصاب شنوایی آنها آسیب پذیرتر می شود .
این گروههای شغلی شامل ، راهنمایان باند فرودگاه ، کارگران مته کار ، آهنگران ، نجاران ، کارگرانی که در کارخانه های ریسندگی و بافندگی و یا چاپ خانه های دارای ماشینهای با سر و صدای زیاد کار می کنند ، شکارچیان ، افراد نظامی ، موسیقی دان ها و یا کسانی که دائماً از دستگاه واکمن با صدای بلند استفاده می کنند و حتی انفجار ترقه به خصوص در بچه ها می باشند .
* چطور می توان از آسیب به دستگاه شنوایی پیشگیری کرد ؟
پدیده سر و صدا و آلودگی صوتی مخصوص شهرهای بزرگ است . افرادی که در روستاها زندگی می کنند بسیار کمتر از افراد شهرنشین به پیرگوشی و آسیب دستگاه شنوایی مبتلا می شوند . آلوده ترین شهر دنیا از نظر آلودگی صوتی بانکوک با ۱۰۰ دسی بل انرژی صوتی است و تهران هم دست کمی از آن ندارد .
اصولاً برنامه حفاظتی برای پیش گیری از آسیب صوتی به گوش کسانی که در محیط های پر سروصدا مثل کارخانجات کار می کنند به صورت زیر است :
انجام آزمایشات شنوایی سنجی قبل از استخدام
آزمایشات شنوایی سنجی سالیانه
استفاده از محافظ گوش در کارخانه
کنترل سر و صدای محیط کارخانه توسط مهندسین آن
اگر فردی مثلاً در محیطی کار می کند که شدت صوت آن ۹۰ دسی بل است و ۵ روز در هفته هر روز ۸ ساعت کار می کند ، در صورتی که شدت صوت به ۹۵ دسی بل برسد ساعت کار او باید ۴ ساعت شود و اگر شدت صوت باز هم بیشتر شود ساعت کار باید باز هم کاهش یابد

۱۳۸٩/۱٢/۱٠ساعت ۸:٢۸ ‎ق.ظ توسط حمیدرضا نظرات ()
تگ ها: